Πρόκειται για ένα από τα τελευταία πραγματικά παρθένα νησιά της Ελλάδας, όπου ο σύγχρονος πολιτισμός έκανε την εξαίρεση και δεν κατέστρεψε τη φυσική ομορφιά του. Η Σαμοθράκη είναι το νησί που θα σε κερδίσει με μια μόνο επίσκεψη και θα σε μαγέψει με τα κρυστάλλινα νερά των καταρρακτών της, την οργιώδη βλάστηση αλλά και τον επιβλητικό όγκο του βουνού της, το Σάος. Η κορυφή αυτού του βουνού άλλωστε, το Φεγγάρι, λέγεται πως υποδέχτηκε τον Ποσειδώνα που παρακολουθούσε εκεί την εξέλιξη του Τρωικού πολέμου.
Η μαρμελάδα πρέπει να έχει σταθερή υφή και καθαρό χρώμα, χαρακτηριστικό του φρούτου και η γεύση όχι υπερβολικά γλυκιά ή όξινη. Αυτό που κάνει τη μαρμελάδα να δένει, είναι ο συνδυασμός πηκτίνης και οξέος (που υπάρχουν στα φρούτα) και η ζάχαρη που προστίθεται.
Συνδυάζει την ομορφιά του βουνού με της θάλασσας, αποτελώντας έναν από τους πιο αγαπημένους προορισμούς στην Εύβοια. Η μυθική πολιτεία Ελύμνιον, Λίμνη τώρα, φιλοξένησε τον γάμο του Δία με την Ήρα, γνώρισε κατακτητές, πειρατές και έδωσε πολλούς αγωνιστές στην επανάσταση του ’21 και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Δάση την αγκαλιάζουν, βουνά τη σκιάζουν και εκείνη παραμένει γοητευτική, όποια εποχή κι αν την επισκεφτείς. Η Ελάτη, χτισμένη στα 940 μέτρα στη δυτική πλευρά του ορεινού όγκου των Τρικάλων, ορθώνει τις στέγες των πέτρινων σπιτιών της μέσα στο αλπικό τοπίο, που μετατρέπεται σε αληθινό παράδεισο όταν βγει ο ανοιξιάτικος ήλιος για να γεμίσει τα γύρω λιβάδια παπαρούνες και μαργαρίτες.
Μπροστά στο μπλε του Αργολικού Κόλπου και κάτω από τα τείχη του κάστρου του Παλαμηδίου βρίσκεται μία από τις ωραιότερες πόλεις της Ελλάδας. Σημάδια που άφησαν Βυζαντινοί, Φράγκοι, Ενετοί, Τούρκοι αλλά και η αρχοντιά της πόλης, που ορίστηκε πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους το 1823, κάνουν το Ναύπλιο ένα και μοναδικό.
Ακόμα και στην εποχή μας τα γλυκά του κουταλιού αποτελούν παραδοσιακό τρατάρισμα, είναι στην κυριολεξία το γλυκό καλωσόρισμα για τον επισκέπτη του φιλόξενου περιβάλλοντος ενός ελληνικού σπιτιού, είτε αυτός έρχεται απλώς για να χαιρετίσει είτε μόνο για κουβέντα. Μπορεί κανείς να γευτεί παρόμοια γλυκά σε ένα παραδοσιακό χωριάτικο "καφενείο" όπου συνοδεύονται συνήθως από έναν δυνατό ελληνικό καφέ και ένα ποτήρι παγωμένο νερό. Κατά το παρελθόν, αυτού του είδους τα γλυκά φτιάχνονταν συνήθως στο σπίτι σε μικρές ποσότητες, σύμφωνα με την τέχνη και τα μυστικά κάθε νοικοκυράς. Ονομάζονται "γλυκά του κουταλιού", γιατί συνήθως το μέγεθος τους όταν σερβίρονται είναι όσο ενός γεμάτου κουταλιού του γλυκού.
Δεν υπάρχει κανένα τρόφιμο σε κελάρι ελληνικού σπιτιού που να έχει την ποικιλία των χρήσεων της φάβας. Η φάβα, ένα είδος πουρέ από το πολτοποιημένο όσπριο που χρησιμοποιείται εδώ, στην Ελλάδα, καμία σχέση δεν έχει με τη φάβα όπως την γνωρίζουν οι Ιταλοί και οι Αμερικανοί, δηλαδή τα κουκιά.
Για τους αρχαίους Έλληνες και τους Βυζαντινούς, το σημερινό παστέλι ήταν ο "σήσαμους" ή "σησαμίτης". Το γλύκισμα αυτό αναφέρεται από τον Αθήναιο ως γλύκισμα "εκ μέλιτος και σησάμων". Όμως η λέξη "πάστελλος" ή "πάστιλλος" ή "παστέλλι", που συναντάμε σε πολλά βυζαντινά κείμενα, δεν αφορά το γνωστό μας γλύκισμα αλλά την μουσταλευριά. Ο "σήσαμους" ήταν το γλυκό που πρόσφεραν στην νύφη μετά την τελετή του γάμου, αφού το μέλι και το σουσάμι ήταν σύμβολα γονιμότητας.
Ένα πολύτιμο μπαχαρικό προέρχεται από τους στήμονες του λουλουδιού Κρόκος (Κρόκος Sativus), το οποίο είναι βολβός που ανθίζει κάθε φθινόπωρο. Καλλιεργείται σε ελάχιστα μέρη στον κόσμο, ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγεται και η Κοζάνη. Το ελληνικό σαφράν θεωρείται μάλιστα κορυφαίας ποιότητας σε σχέση με το ιρανικό ή το ισπανικό (οι άλλες δύο χώρες μεγάλης παραγωγής). Από την αρχαιότητα ήταν γνωστές οι χρωστικές του ιδιότητες αλλά και οι φαρμακευτικές. Στην αρxαία Ελλάδα το χρησιμοποιούσαν στις τοιχογραφίες, το γνωστό κροκί χρώμα με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τις τοιχογραφίες της Σαντορίνης.
Ο καρπός της ελιάς, σπάνια μπορεί να καταναλωθεί χωρίς να υποστεί κάποια επεξεργασία που θα την κάνει πιο γευστική αλλά και θα την διατηρήσει για περισσότερο χρόνο. Μερικές από τις πιο γνωστές διαδικασίες που υφίσταται το προϊόν είναι οι εξής:
Ο καρπός της ελιάς, σπάνια μπορεί να καταναλωθεί χωρίς να υποστεί κάποια επεξεργασία που θα την κάνει πιο...
